Column
Stijlvol afscheid nemen is ons vak
Zoals elk beroep in de samenleving, is ook de uitvaartzorg een beroep welke niet weg te denken is.
Immers, bij een overlijden moet toch de dierbare persoon met veel zorg, deskundigheid en piëteit verzorgd worden en de uitvaart tot in de kleinste details geregeld.
De telefoon, een onmisbare indringer
In ons beroep, in deze tijd van leven, is het bezitten van een telefoon onontbeerlijk.
Ten alle tijden moeten wij bereikbaar zijn voor een melding van een overlijden of een dringende vraag of mededeling.
Wij zijn 7 dagen per week, 24 uur per dag bereikbaar.
Dat dit ook wel eens lastig kan zijn, moge duidelijk zijn.
Waarheen, waarvoor uitvaartmuziek
In Nederland is het gebruikelijk dat bij de uitvaart van een dierbaar persoon muziek ten gehore wordt gebracht.
Het luisteren naar muziek wekt emoties op en dat is wat we tijdens een afscheidsplechtigheid willen.
Weemoed, verdriet, blijde herinneringen.
Het zijn allemaal emoties die er voor moeten zorgen dat het definitieve afscheid memorabel wordt.
De muziekstukken bij de uitvaart van een dierbare blijven altijd een herinnering.
Opbaren: Thuis of in de aula
Altijd, op een paar uitzonderingen na, stellen wij na een overlijden de volgende vraag aan de nabestaanden:
„Wilt u dat de overledene thuis wordt opgebaard of in de aula."
Die vraag wordt meestal meteen beantwoord, dan is er al eerder een duidelijke beslissing genome.
Een ieder heeft daarover een eigen motivatie.
Dierbare handen
In de boekhandel lag een boek zonder tekst, vol met gefotografeerde handen.
Het was een prachtig boek, er spraken zoveel verschillende gevoelens uit, alleen al door het kijken naar al die verschillende handen.
Handen zijn van wezenlijk belang voor ons dagelijkse bestaan.
Handen kunnen geven en ontvangen, iets pakken en vervolgens vasthouden.
Handen kunnen liefkozen en letterlijk of figuurlijk pijn doen.
Handen kunnen liefde of vechtlust tonen.
Immers met een gebalde vuist kun je geen handen schudden.
Rijkdom door gezondheid.
Ooit zong de acteur Lex Goudsmit in een musical het lied: „Als ik toch eens rijk was".
Een liedje wat ging over de wens om meer geld te bezitten, om meer voedsel en materiële zaken te kunnen aanschaffen, omdat er armoede heerste.
In de loop van de laatste 20 jaren is de titel van dit lied een ware levensstijl geworden voor velen in ons overvloedige Nederland.: „Als ik toch eens rijk was, dan kan ik alles kopen wat ik maar wil hebben."
Een mooie uitvaart
Zomaar opeens, na schijnbaar kort ziek zijn, is de veelzijdige artiest Jos Brink overleden. En dan, bekende Nederlander of niet, moet er een uitvaart worden georganiseerd.
De mens Jos had al veel voorbereid en duidelijk gemaakt wat zijn wensen waren.
Vanuit zijn positie als predikant en schrijver heeft hij een eigen regie kunnen maken.
Uiteindelijk zien wij, als de gewone burger, daar alleen het eindresultaat van in de media, maar het zal duidelijk zijn dat er heel veel achter de schermen geregeld moet worden, wil het allemaal perfect verlopen en in de media wordt gezegd:
"Het was een mooie uitvaart".
