Opbaren: Thuis of in de aula

Altijd, op een paar uitzonderingen na, stellen wij na een overlijden de volgende vraag aan de nabestaanden:
„Wilt u dat de overledene thuis wordt opgebaard of in de aula."
Die vraag wordt meestal meteen beantwoord, dan is er al eerder een duidelijke beslissing genome.
Een ieder heeft daarover een eigen motivatie.

Een reden kan zijn dat thuisblijven is beloofd aan de gestorvene.
Of thuisblijven, omdat de huiselijke sfeer de voorkeur heeft boven de bedachte kilte van de aula.
Of er wordt juist voor een opbaring in de aula gekozen omdat de nabestaanden het akelig vinden om met een dode in huis te verblijven.

Soms moeten wij een beslissing forceren omdat er beneden in het woonhuis geen plaats is voor een kist of een bed, zodat er geen leefruimte zou overblijven voor de nabestaanden.
Beide opties hebben, evenals alle andere zaken in het leven een positieve en een negatieve kant.

Thuis opbaren kan de voorkeur hebben omdat de familie de huiselijke sfeer als prettig en troostrijk ervaren, de dierbare is nog heel dichtbij.
Met de uitstekende technische middelen die tot onze schikking staan is meestal het geen enkel bezwaar om voor een thuisopbaring te kiezen, in de kist of op een bed.
Het lichaam wordt goed gekoeld en er wordt elke dag technisch gecontroleerd.
En er hoeft echt niet 24 uur per dag iemand bij te blijven als wake.
Een boodschap kan gerust gedaan worden. In een aula is immers ook niet 24 uur per dag iemand aanwezig.

Vroeger kon men een aulabezoek brengen van een half uurtje per dag. Dan werd de overledene uit de centrale koeling gehaald en in een kil kamertje getoond, terwijl de bode erbij bleef staan. Er was weinig privacy. Gelukkig is dat verleden tijd.
Diegene die ervoor kiest een overledene op te baren in een aula maakt ook een prima keuze.

De aula's hebben tegenwoordig een sleutelsysteem, waardoor het mogelijk is om elk uur van de dag of nacht een bezoek te brengen aan de dierbare.
De opbaarkamers zijn sfeervol en warm ingericht en bieden de mogelijkheid om met wat eigen spulletjes te decoreren.
Zoals eerder gezegd zijn er maar enkele uitzonderingen op het waardig en op een persoonlijke manier opbaren.

Wanneer iemand een ernstig ongeluk heeft gehad of op een andere wijze niet meer waardig toonbaar is, is het soms niet meer mogelijk om thuis of in een aula op te baren en wordt het lichaam van de overledene gekoeld in een technische ruimte van een mortuarium, bijvoorbeeld van een ziekenhuis.
Ook wanneer iemand ervoor kiest zijn of haar lichaam ter beschikking te stellen van de wetenschap is er geen opbaring mogelijk. Dan wordt de dag van het overlijden het lichaam opgehaald.
De wijze van opbaren is dus ook een bewuste keuze van nabestaanden.
Wat de keuze ook is, wij zorgen voor waardigheid.